Podatek od nieruchomości należy zapłacić od gruntów, budynków albo ich części, a także budowli lub ich części, które są  związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Podatek jest oczywiście płacony przez właścicieli, użytkowników wieczystych, samoistnych posiadaczy, a w niektórych przypadkach również posiadaczy ww. nieruchomości. 

Warto wiedzieć, że organem podatkowym w sprawach podatku od nieruchomości jest burmistrz, wójt lub sam prezydent miasta właściwy ze względu na położenie danej działki, budowli albo budynku. W urzędzie miasta lub gminy należy dopełnić wszelkich formalności, które mają związek z zapłatą tego podatku. to właśnie ten organ należy poinformować o zmianach, które mają wpływ na wysokość podatku.

Jak obliczyć wysokość podatku od nieruchomości?

Stawki podatku od nieruchomości są ustalane dla gruntów za 1 m² powierzchni, a także za 1 m² powierzchni użytkowej

Wysokość stawek jest ustalana przez radę gminy w drodze uchwały, dlatego właśnie różnią się one w zależności od rejonów kraju. Oczywiście wysokość stawek nie może być wyższa od stawek maksymalnych ogłaszanych przez Ministra Finansów. Przykładem mogą być budynki mieszkalne, w przypadku których roczna stawka podatku nie może przekroczyć 0,75 zł od 1 m², natomiast najniższa ze stawek maksymalnych dla gruntów wynosi obecnie 0,47 zł od 1 m² powierzchni. Warto jednak wiedzieć, że stawki podatku od gruntów, a także budynków, które są związane z działalnością gospodarczą są wyższe. W sytuacji, gdy część danego budynku jest przeznaczona na działalność gospodarczą, a inna część jest budynkiem mieszkalnym to dla każdej z nich stawka podatku jest inna.

W jaki zatem sposób należy liczyć powierzchnię użytkową budynków? Przede wszystkim trzeba do niej zaliczyć powierzchnię wszystkich kondygnacji mierzoną po wewnętrznej długości ścian. Nie można do niej wliczać powierzchni klatek schodowych, a także szybów windowych, z kolei wliczyć trzeba również sutereny, piwnice, poddasza użytkowe i garaże podziemne. W przypadku, gdy kondygnacja zawiera tzw. skosy, czyli poddasze użytkowe znajdujące się w domu jednorodzinnym, do powierzchni użytkowej wlicza się wtedy 50% tej części pomieszczenia, która ma wysokość w świetle od 1,4 m do 2,2 m. Część tych pomieszczeń, które nie mają wysokości 1,4 m, nie zalicza się do powierzchni użytkowej.

Kiedy nie ma obowiązku płacenia podatku od nieruchomości?

Należy mieć świadomość, że niektóre budynki są zwolnione z podatku od nieruchomości przez ustawę o podatkach i opłatach lokalnych. Nie ma obowiązku płacenia podatku od:

  • budynków gospodarczych, które są związane z działalnością leśną albo rolniczą,
  • budynków gospodarczych związanych tylko  wyłącznie z działalnością rolniczą i leżą na terenie gospodarstwa rolnego,
  • altan, gruntów oraz budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy nieprzekraczającej  35 m² , które znajdują się na terenie rodzinnych ogrodów działkowych.
  • lasów oraz użytków rolnych z wyjątkiem zajętych na działalność gospodarczą
  • gruntów, które są użytkami ekologicznymi, nieużytkami, a także gruntów zadrzewionych oraz zakrzewionych, z wyjątkiem tych, gdzie jest prowadzona działalność gospodarcza,
  • budynków oraz gruntów wpisanych indywidualnie do rejestru zabytków, z wyjątkiem tych części, gdzie jest prowadzona działalność gospodarcza,

 

Maksymalne stawki podatku od nieruchomości za 1 mkw. w 2017 roku
od budynków i ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej 22,66 zł
od budynków mieszkalnych lub ich części 0,75 zł
od pozostałych budynków lub ich części 7,62 zł
od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania w ewidencji gruntów i budynków 0,89 zł
od pozostałych gruntów np. pod mieszkalnictwo 0,47 zł
od budowli 2 proc. ich wartości
od budynków lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych 4,61 zł